මෙහෙමත් දුරකථන ඇමතුම්

ඔන්න මම කෝල් එකක් ගත්තා. ඒත් මම අමතන ජංගම දුරකථන ග්‍රාහකයා ඉන්න පැත්තේ ‍දුරකථන සංඥා අඩුයි. අඩුයි කිව්වාට සමහර වේලාවට ඇත්තේම නැති තරම්. කොච්චර සංඥා අඩුවුණත් මටත් කතා කරන්න ඕනි නිසාම මමත් අතරින්නේ නැතිව දිගින් දිගටම උත්සාහ කරලා කරලා දුරකථනය සම්බන්ධ කරගත්තා. ඔන්න දුරකථනය නාද වෙනවා. දැන් අනිත් පැත්තෙන් උත්තර දෙයි දෙයි කියලා බල බලා හිටියත් එක පාරටම දුරකථනය විසන්ධි වුණා. ඒ දුරකථන සංඥා වල අවුලක්. තව ටික වේලාවකින් උත්සාහ කරලා බැලුවා. ඒ පාර නම් වැඩේ හරි. එහා පැත්තේන් උත්තර දුන්නා. “මෙහේ වැස්ස. අද සිග්නල් අඩුයි. ගොරවනවා” අකුණු ගහන වේලාවට ජංගම දුරකථන පාවිච්චි කිරීම මමත් අනුමත කරන දෙයක් නොමෙයි. වැස්ස අඩු වුණ වේලාවක මට ඇමතුමක් ගන්න යැයි පවසන කොටම දුරකථනය විසන්ධි වුණා. සමහර විට ඒක ඇහෙන්නත් නැතිව ඇති. එදා ඒ වැස්ස අඩු වුණේ නැතිව ඇති. මම නිදා ගන්න යනකම්ම ඇමතුමක් ආවෙත් නැහැ. වැස්ස නිසා දුරකථන සංඥා නැතුව වෙන්නත් ඇති. ස්වාභාවික බලවේග අපට නවත්වන්න බැහැනේ.

ඔන්න පහු වෙනිදාට එලිත් වුණා. Call is being diverted ආයෙත් ‍උත්සාහ කලා Call is being diverted, Error in connection. Try and try one day you can fly. ඔන්න දුරකථනයට සංඥා ඇවිල්ලා. සුබ උදෑසනක් කියලා සුබ පතලා කථාව පටන් ගන්න හදනකොට “අනේ රත්තරං මම ඉස්කොලේ ගාවින් යන්නේ කථා කරන ‍එක හරි නැනේ තව ටිකකින් ගන්න” ඇත්තමනේ හැදෙන ළමයින්ට ආදර්ශයක් වෙන විදිහට වැඩිහිටියෝ හැසිරෙන්න එපැයැ. මමත් තව ටික වේලාවක් යනකම් බලාගෙන ඉදලා ආයෙත් dial කලා. ඒ පාර නම් එක පාරක් රිං වෙනකොටම දුරකථනයට උත්තර දුන්නා.‍ “හෙලෝ , හෙලෝ” බස් එකක් ඇතුලේ වගේ . ‍ඇහෙන්නේ නැත්තේ ඒ නිසා වෙන්න ඇති කියලා මම හිතන කොටම “මට ඇහෙන්නේ නෑ අනේ මම මැසේජ් එකක් එවන්නම්” ඇහෙන්නේ නැති වේලාවට කථා කරලා කොහොමත් වැඩක් නෑනේ. තව ටික වේලාවක් බලලා මම අයේත් dial කලේ දැන් බස් රථයෙන් බැහැලා ඇති කියලා හිතලා. මම හෙලෝ කියන්නත් ඉස්සෙල්ල ම “මට දැන් වැඩක් මම පස්සේ ගන්නම්” කියලා phone එක විසන්ධි කලා. කාර්යාලීය වැඩ කටයුතු තියෙන වේලාවට ඒවට මුල් තැන දෙන්න ඕනිනේ. ඒක හොඳ දෙයක්. ඒ නිසාම මම හවස 4.30 වෙනකම්ම ආයෙත් ඒ දුරකථන ග්‍රාහකයාව අමතන්න උත්සාහ කලේ නැහැ.

හවස 5.00ට විතර මම ආයෙත් කථා කලා. Not responded, Network busy , Number busy මේ ඔක්කොම මොබිටෙල් එකෙන් කියලා ඉවර වුණාට පස්සේ යන්තම් දුරකථන සංඥා තියෙන වේලාවක් අල්ලා ගත්තා. ඉතින් කොහොමද කියලා මමත් කථාවට මුල පිරුවා “අනේ රත්තරන් මට රෙදි හෝදන්න ‍තියෙනවා මම පස්සෙ ගන්නම්” ආයෙත් පස්සේ. හැබැයි රෙදි ටික සෝදලා ඇවිල්ලා මට කථා කලා. කථා කරපු ගමන්ම “මම පොඩි වැඩක් පස්සේ ගන්නම්” කියලා දුරකථනය විසන්ධි කලා. ආයෙත් ටික වේලාවක් බැලුවා. “පස්සේ” එන පාටක් නෑ. මමම ආයෙත් උත්සාහ කලා. මෙන්න මට කෙටි පණිවිඩයක් එනවා “කළුවා කාමරේ මම පස්සේ ගන්නම්” කළුවර වේලාවට පෙන්නේ නැනේ. Dial කරන්න පේන්නේ නැතිව ඇති. ඒ නිසා ඒ පැත්තට එළියක් වැටෙයි කියලා මමත් බලා ගෙන හිටියා. මෙන්න මට කෝල් එකක්. මමත් ඉක්මනට උත්තර දුන්නා. එහා ‍පැත්තෙන් “ලඟ මළ ගෙයක් මම වල කපන තැනට ගියා”. හා ඉතින් හොඳයි. කියලා මමත් තව කථාවකට මුල පුරනකොටම “මට කෝල් එකක්” “Holding” විනාඩියක් දෙකක් නොමෙයි පැයක්. ඇති යාන්තම් conneted. ඉතින්, කිතුල් තමයි. මෙන්න ආයෙත් “පොඩ්ඩක් ඉන්න අම්මා මට කථා කරනවා” ආයෙත් “Holding” තවත් ටික‍ වේලාවක් ගියා. ආයෙත් conneted. “මට දැන් නිදිමතයි මම උදේට ගන්නම්” ......................................

උදේම කථා කරන්න බැරි වුණ නිසා ටිකක් දවල් වෙලා Dial කරලා බැලුවා. දුරකථනය නාද වුණා. එත් Waiting ...... ආයෙත් විනාඩි ගණනාවකින් බල‍න කොට Waiting ඉවර වෙලා. ඒ ගමන්ම උත්තර දුන්නා. “මම ඉස්කො‍ලේක පස්සේ කථා කරන්නම්” මට අමතක වෙලා තමයි dial කලේ. නැත්නම් රාජකාරී වේලාවට කරදර කරන්න හොඳ නැහැනේ. පාසල් වේලාව 1.30 ට ඉවර වුණාම කතා කරන්න හිතුනා. ආයෙත් මම 2.00ට විතර ගන්න කොටම “මම දැන් මීටින් එකක පස්සේ ගන්නම්” හැබැයි ඒ මීටින් එක ඉවර වෙලා මට කතා කලා. එතකොට බස්රථයක් එනකම් පාරේ ඉන්නකම්. “ඔන්න බස්‍එකක් එනවා‍ පොඩ්ඩක් ඉන්න මම නැගලා ගන්නම්” “මම බස්‍එකේ හිටගෙන” බස් එකේ හිටගෙන ඉන්න කොට කතා කරන්න බැහැනේ. ඒ නිසා මමම දුරකථනය විසන්ධි කලා.

මෙන්න රෑවෙලා මට දුරකථන ඇමතුමක්. මමත් කරන ‍වැඩ ‍ඔක්කෝම නවත්වලා උත්තර දෙන්න ලැහැස්ති වුණා. ඒත් තත්පරයක් දෙකක් යන්න ඇති “තත්පරයක් ලයින් එකේ ඉන්න පුළුවන්ද මට ගෙදරට කෝල් කරන්න ඕනි.” හැමදාම මම Holding ...... මෙන්න ආයෙත් connected. “අක්කා කන්න කතා කරනවා මම කාලා ගන්නම්” කාලා ඇවිල්ලා මට දුරකථන ඇමතුමක් ආවාත් සුපුරුදු පරිදි " ආයෙත් cut වුනොත් ගන්න බෑ ඔන්න දැන්මම good night " කියලා ටික වේලාවකින්ම දුරකථනය විසන්ධි වුණා.

පහුවෙනිදා දවල් වෙලා කතා කරන්න උත්සාහ කලාත් "හරි අව්වයි අනේ කථා කරන මුඩ් එකක් නැ" කියලා දුරකථනය විසන්ධි කලා. මම ඉතින් හවස් වෙනකම් ඉදලා ඉර අවරට ගියාට පස්සේ මගේ ඇමතුමට අව්වෙන් පීඩාවක් නෑ කියලා දැනුන නිසා ආයෙත් ඒ ග්‍රාහකයාව අමතන්න උත්සහා කලා. ඒත් ඒ පැත්තෙන් "මගේ phone එකේ Battery low තව ටිකකින් cut වෙයි. කියලා කියන කොටම දුරකථනය විසන්ධි වුණා. දුරකථන සංඥාවල අවුලක් ද දන්නේ නැති නිසා මම ආයෙත් උත්සාහ කරලා බැලුවා. එතකොට දුරකථනය Switch off.

අද නම් මේ දුරකථන ග්‍රාහකයා ඉන්නේ හොඳට දුරකථන සංඥා හොඳට තියෙන තැනක. නිවාඩු දවසක් ඒ නිසා මම හිතේ හැටියට කතා කරන්නම් කියලා හිතාගෙන දුරකථනය ඇමතුවා. දුරකථනය නාද වෙනවා නාද වෙනවා. එක පාරක් නෙමෙයි හතර පස් වතාවක් බැලුවා . උත්තර දෙන පාටක් නැහැ. ටික වේලාවකින් මට ඇමතුමක් ආවා. මම “සයිලන්ස් මෝඩ් දලා තියෙන්නේ දැක්කේ නැහැ.” මේවා ඉතින් කාට කියන්නද. ගෙදර ඉන්න කොට සයිලන්ස් මෝඩ් දාන්නේ එන ඇමතුම් වලින් කරදර නිසානේ. ඒත් ඊට පස්සෙ ගොඩාක් වේලා කථා කලා. මෙන්න ටික වේලාවකින් අහනවා “ඔයාට තියන්න ඕනිද”

නව වසරක් උදා වුණා

පිණි බිංදු වැටෙනා මේ උදෑසන
කැකුලු මල් විකසිත වෙලා
හිරු කුමරු වඩිනා තුරු වේලාවට
සුවද විහදුවා මග බලයි

සුලං කෝඩයක් හෙමින් ඇවිදින්
තුරු හිස හෙමිහිට සිඹමින් ඇදෙයි
නීල ගැබ නෙක රටා මවමින්
විහගුන් ගී ගයමින් ඇදෙයි

වී පැදුරෙන් වී හොරෙන් අරගෙන
ගේ කුරුල්ලෝ රස රහසක් කියයි
අඹ ගහේ කොළ අතරේ හැංගී
සුදු රෙදි හොරෙක් හොරැහින් බලයි

අතු අග වියැලුණු කොල බිමට වැටීලා
නව දළු අතු අග පොපියමින් හිඳියි
නව වසරක අරුණළු විද ගෙන
හිරු ලෝකය වෙත එබී බලයි

කිම්ද කාරණා

අහස් ගැබ අඳුරුයි
මිහිමඩල නිහඩයි
කොළ හැලී ගහ කොල ද
වියපත් මිය යයි
ඇල‍දොල ද නොගලයි
විහඟ ගී නොඇසෙයි
මද පවන නොහමයි
කණකොකා හඩලයි

නොකියා ගිය පුතුට

තරුණ ජවය සිත දැඩි කර තබා ගෙන
සිය දිවි නොතකමින් මවු බිම පලමු‍ කොට
දෙපා නැමැද යුතුකම් ඉටු කරන්නට
ගියා පුතුන් රට රැකුමට පෙර මඟට

රුපු අවි නසා ජය කෙහෙලිය නංවාම
කිතු ගොස පැතිරුණා නුඹ ගිය හැම පාර
කළුවර රැයක සඳ අවරට ගිය පැයක
සැඟව ගියේ කොහේ ද පුතු නොකියාම

නෙතඟින් ගැලු කඳුලුත් වියැලිලා අද
දෙපයේ වාරු නැත තව මඟ බලාගෙන
ඉඳිකඩ ගෙපැල වන රොදකින් වසාගෙන
තවමත් මඟ බලයි පුතු එන වේලාවට

රූපය නැතත් නුඹෙ නාමය වැජඹෙනවා
ගුණ නැණ ලබා නුඹ පුතු අද ලොකු වෙනවා
කුසගිණි නිවා දරු පවුලත් සැනහෙනවා
ඒ පින නිසා පුතු මතු නිවනට යනවා

නුඹ දන්නේ නැතුවා

ඈත අහසේ දිදුලන තරුවේ
නුඹට පාළු නැතුවා
එලිය දීදී දැල්වෙන තවත් තරු
නුඹ ලඟම සිටියා

කෙළිදෙලෙන් පසුවෙමින්
උසුළු විසුළු නුඹ
උන් සමඟ පෑවා
තරු පායාලා අඳුර නැසීලා
ලෝකය අවදි වුණා

නුඹට නොදැනුනත් නුඹේ ලඟම
තනි තරුවක් එහි තිබුණා
අඳුරේ සිටි එය කඳුලැලි සැලු බව
නුඹ දන්නේ නැතුවා

අවනඩුව

වෙහසකර දින ගෙවා
සිතිජ ඉම පසුකරන්
හිරු අවරට යන තෙක්
නොපියවා නොඉවසිලිව
විඩාබර වු නෙත් සඟල‍,
ඈත අහස් ගැබර මත
රෑ අඳුරු දුරු කරන්
සඳ මුදුන් වන තෙක්ම
බලා සිටිනා විට,
සඳ අවුත් නුබ ගැබරේ
අඳුරු වලාවන් ‍රොදකට
මුවා වී සැගව ගොස්

චන්ද්‍ර මඩුලු කොහේ සැඟ වුණා දෝ

සඳ හැංගිලා වලා රොදින් - චන්ද්‍ර මඩුළු නෑ පෙනෙන්නේ
තරු දරුවෝ වැලපෙයි - සඳ නෑ තාමත් එය දන්නේ

ගං ඉවුරේ සුදු වැලි තලා - ගණ අඳුරේ සැඟවෙයි
දිය කෙළිය කිඳුරියෝ - සෝ දුකින් ලතැවෙයි

සඳ එළිය නොමැති මේ - රාත්‍රීන් අඳුරුයි
සේපාලිකා නොපිපෙයි - ලෝකයම නිසලයි

සඳ කොහේද නොදනියි - ඇගේ එළිය නොපෙනෙයි
වලා රොදින් විමසයි - උනුත් දැන් නිහඩයි

මේඝයනි මෙය අසාපන් - විහඟුනේ ගොස් කියාපන්
කවටකම් දැන් ඇතියි - සඳට ගොස් කියාපන්

කවුරුත් මේ ගැන සිතුවද

කීචිබීචි කුරුලු නදින්
ලොවක් අවදි කරත් උදේ
කොහේ සිටද ආවේ කියා
කවුරුත් උන් ගැන හිතුවද

ඈත අහසේ රැය පුරාම
නිසොල්මනේ තනියම සඳ
ලොවම එකළු කලත් යසට
ඇගේ තනියට හිරු ආවද

වැසි වැටිලා ‍වැව් පිරිලා
‍දෝර ගලා වතුර ගියත්
ඒ වැස්සේ වතගොත ගැන
කවුරුත් ඇසුවද වැස්සෙන්

ගං ඇල දොල එකතු වෙලා
කෙත්වතු සරුසරා කලත්
අස්වනු වල එක ඇටයක්
යලි ලැබුණි ද සතුටු සිතින්

සුලං පොදක් සිසිල අරන්
ලොව සැම තැන හමා ගියත්
ඒ සිසිලත් ගෙනා අයුරු
කවුරුත් ඇසුවද සුලගින්

හීරළුවාගේ මරණය

‍වැටක සැඟව
නිසලව සිට
ලඟට ම ආ විට
ඇසිල්ලකින් පැණ
ගෙලටම
නිසල කරවිය
තවත් ජීවිතයක්

මැස්සා

නිදැල්ලේ පියඹපු
විසේකාර මැස්සා
නොදැනුවත්වම
පැටලුණා දැලක
දැඟලුවා විටක
නැගුවා කෙඳිරිය
‍නමුත්,
පිලිසරණක් නැති විය
නිසල විය සිරුර

මගේ සිතුවිලි

සීත මදනල සමඟ යහළුව
මහී දිනිතිය ගැන බලයි
කිමිද ඇලදොල ගං පතුලටම
මින් රළ සමඟින් කෙලි කම් කරයි

පෝය දා අර ඈත අහසේ
පායනා පුන්සඳ ලඟයි
චන්ද්‍ර මඬුලුවල සෞම්‍ය කිරණින්
නැහැවී යලි ඔබ මා ලඟයි

රුවල් ඔරුවක නැගී වරෙකක
ඈත දියඹේ සැරිසරයි
යලිත් සයුරේ නැගෙන රැල්ලක
වැදී වෙරළට ගොඩ බසියි

විහඟ කැල සමඟ එකතුව
උන්ගේ රස රහසක් අසයි
අහස පුරා අර රටා මවමින්
ලිහිණියන් සේ සැරිසරයි

මගේ සිතුවිලි මටත් නොකියා
ලොවේ සැම තැන සැරිසරයි

ලයිලා

නොසිතු වේලාවක
නොපැතූ විලසකට
පැමිණියා අවේලාවක
නොදන්වා කිසිකෙනෙකුට

චණ්ඩ විය ඔබ
රුදුරු විය ඔබ

ඇසිල්ලක පමාවක්
නොඉවසු ඔබ

දයාවක් නොදක්වාම
නපුරු ගතියම පාමින්

අඳුරු කරවිය
අපේ ජීවිත
සුනුවිසුනු විය
අපේම පැතුමන්

අමාවක සඳ

නිශායම අහස් ගැබ
සිසාර නෙත් යොමා
මගේ සඳවතිය ඔබ
දැන් එතැයි මඟ බලා

නෙතු පියන් නොසෙල්වා
පමාවන් නොඉවසිලිව
බලා සිටියා මම
නිදිවරා රැය පුරා

අමාවක අදුරු ගැබ
එකළු නොවන බව දනිත්
රවටමින් මගේ සිත
මග බලයි තවම මම

වැස්ස වහිනවා

වැස්ස වහිනවා ‍හෝ හෝ
සතුට දෝර ගලනවා
වැහි බිංදු බිංදු ආකාසෙන්
බිමට පනිනවා

වැහි ලිහිණි පැටව් රංචු ගැසී
අ‍හසේ සරනවා
වැසි වසින්න ඇරයුම් ගෙන
උන් රැගුම් රඟනවා

වැස්ස වහිනවා ‍හෝ හෝ
සතුට දෝර ගලනවා
වැහි බිංදු බිංදු ආකාසෙන්
බිමට පනිනවා

පුංචි පුංචි බිංදු එකතුවෙලා
මහ වැස්ස වහිනවා
ඇල දොල ගං දොර ගලා
සතුට බෙදනවා

වැස්ස වහිනවා හෝ‍ හෝ
සතුට දෝර ගලනවා
වැහි බිංදු බිංදු ආකාසෙන්
බිමට පනිනවා

වැන්දඹුවකගේ වැලපිල්ල

මගේ රට රකින්නට - රුදුරු අවි අත දරා
නුඹ කෙරුව මෙහවරින් - නුඹේ දිවිය නැති වුණා

නෑ සියන් පැමිණුනා - දු දරුවෝ පිරිවරා
නුඹේ මළගම අසා - උන් සොවින් වැලපුනා

යලි නොඑන බව දනිත් - මා පියන් මඟ බලයි
නුඹ නැතිව පාළුවෙන් - සෝ සයුරෙන් සිටිත්

අහස් උසට පොදි බැදපු - බලාපොරොත්තු ගොන්න
ඉකිබිඳියි නුඹ නැතිව - අපේ ගෙපැලේ අද

අහස් ගැබ එකලු විය - තරු දරුවෝ පිරිවරා
මගේ ගැබ පාළු විය - නුඹ නැතිව දිවි පුරා

මල

සුල‍ඟේ ලෙලෙනා කැකුල් මලේ
නුඹේ ඔපයට මගේ සිත ද සැලේ
පෙති විදහා නුඹ ඉන්න අගේ
දුටු විට නුඹ ගැන ලෝබ සිතේ

මී මැස්සෝ රංචු ඇවිත්
ගුමු ගුමු රහස් කතා කරාවි
රූං රූං පෙම් වදනින්
බඹරුන් නුඹ වට කැරකේවි

හිරු එළියෙන් නුඹ ඔප වේවි
සඳ සිසිලෙන් නුඹ සැනසේවි
පිණි කැට වැටිලා නැහැවේවි
ඔප වැටිලා නුඹ බැබැලේවි

අව් වැසි මාරුත කෙතරම් ආවත්
නොසැලී නොනැමී ඉන්න මලේ
බඹරුන් කොතරම් පසුපස ආවත්
නුඹ අප කාටත් හිමිය මලේ

වනයේ අසිරිය

උදා දිනිඳු ලොව එබිකම් කරන විට‍
මිහිඳුම් සළු පට හෙමිහිට ඇඳෙන විට
සඳ කුමරිය අවර සිතිජයේ පෙනන විට
වනාන්තරේ අසිරිය දුටිමි මම

කිචී බිචී විහඟුන් ගී නද පැතිරෙන
පොල්තුරු අතරෙහි කපුටු කැල නදදෙන
ලෙන් දොරකඩ කේසරයන් රඟදෙන
වනාන්තරේ අසිරිය දුටිමි මම

ගල් කුල මත මුව යුවලකි පෙම් කෙලින
උන් හා රැදුන මුව පැටවුන් රඟන
කොමලිය වලවේ ජීවන නාලිය පිරුණ
වනාන්තරේ අසිරිය දුටිමි මම

මීදුම් වලා මැද රිවි කිරණින් පිරුණ
දේදුන කුමරිය ආකාසේ රඟන විට
උදා දිනිඳු ලොව එබිකම් කරන විට
වනාන්තරේ අසිරිය දුටිමි මම

සබඳ මා පිය මිතුර

සිතෙනවා ඇසිල්ලකින් ඔබ හා පියඹා යන්න
ඈත නිල් ආකාසේ කරනමක් ගහලා එන්න
සේද මීදුම් අත‍රේ හැංගී යලි එන්න
අනන්තයට ඉගීලී ගොස් නැවතත් ගෙදරටම එන්න

හිරු අවදි වෙලා දෝ සිතිජයට ගොස් බලන්න
සඳ හා තරු කරන මුකුළු ලඟට වෙලාම අහන්න
වසන්තය ලඟට ගොස් සුහද ඇරයුමක් කරන්න
වස්සානයට ඉක්මනටම ඇවිත්යන්න කියන්න

සිතෙනවා ඇසිල්ලකින් ඔබ හා පියඹා යන්න
සබඳ මා ප්‍රිය මිතුර මා රැගෙන ඉගිලෙන්න

සොබා අසිරිය

තුරු හිස මඳ නල සිඹමින්නේ - තාලෙට රඟ දෙන්නේ
මල් ගොමු පිනි කැට උරමින්නේ - සුවදින් මත්වන්නේ
කීචීබීචී ගී කුරුලු නදින්නේ - ලොවක් අවදිවන්නේ
නැගෙනහිරින් හිරු එබෙන නිසානේ - දවස උදා වන්නේ

මොනරුන් සිය පිල් විහිදන්නේ - නැටුමක් නටමින්නේ
සැලලිහිණි ගිරා නද රැවු දෙන්නේ - ගී පද මුමුණමිනේ
හාවුන් කන්දෙක උස්සන්නේ - ලොව තතු අසමින්නේ
ලේනුන් අතු අග පැන යන්නේ - පුවතක් බෙදමින්නේ

අතු අග මල් පෙති පූදින්නේ - රහසක් පවසමින්නේ
ඇල ගං දොල දිය ගලායන්නේ - කෙත් වතු කිරි වදිමින්නේ
නිල් ගොයමින් කිරි බේරෙන්නේ - ගොවි හිත සනසවමිනේ
අප මේ ලෙස ජිවය ගන්නේ - මිහිමවගේ දයා වෙන්නේ

පහන් තරුව

ඈත නිලඹර දිලෙන තරුව නුඹ
මෑත සිට නුඹට ලොබ බැඳි මම
මගේ නෙතු මානයේ නුඹ රැදුනත්
අත‍ නොගෑටෙන බව දනිමි මම

නිශා අහස් ගැබ සිසාරමි
නුඹ කොතැනකදැයි සොයා යමි
නුඹ දැකුමෙන් මගේ සිත පොපියයි
එපමණක් ඇත මම සැනසෙයි

අඳුරු නිලඹර එකලු කරවන
පුරා හඳ ලෙස එළිය දෙයි නුඹ
අපේ නොවුණත් නුඹේ එළියෙන්
එකලු වේ අද ‍අපේ ලෝකය